Narwiański Park Narodowy
W dniu 21 października uczniowie klasy V szkoły podstawowej wraz z opiekunami - panią Beatą Palewską, panią Ewą First i panem Przemysławem Romanem udali się na wycieczkę do Narwiańskiego Parku Narodowego. Wyjazd odbył się w ramach realizacji programu "Ożywić pola".
Niewątpliwym atutem wycieczki był wspaniały przewodnik pan Joao Matos da Costa, Portugalczyk mieszkający w Polsce, wielki miłośnik i badacz owadów występujących na terenie parku, głównie ważek i motyli. To dzięki jego niezwykłej wiedzy
i niekonwencjonalnemu sposobowi przekazywania informacji mogliśmy poznać niepowtarzalne walory przyrodnicze doliny Narwi.
Narwiański Park Narodowy to jedno z najbardziej dzikich i niedostępnych miejsc
w Polsce. Z lotu ptaka przypomina mozaikę ułożoną z rozlewisk, bagien i wysp.
Chroni się tu naturalne bagna, będące jedną z ostatnich w Europie ostoi ptactwa, a także unikatową w świecie, wielokorytową (anastomozującą) Narew. NPN objęto konwencją RAMSAR oraz włączono do Europejskiej Sieci "Natura 2000". Ogromna różnorodność siedlisk sprawia, że obszar parku zamieszkują 203 gatunki ptaków, w tym aż 155 ma tu miejsca lęgowe. Są to głównie ptaki wodno - błotne. Rozległe moczary, porośnięte gąszczem trzcin, turzyc i zaroślami wierzbowymi, są idealnym miejscem żerowania i gniazdowania. Park jest też ważnym punktem wiosennych i jesiennych migracji. Liczne stada dzikich ptaków wypoczywają w niedostępnych miejscach doliny Narwi, a roślinność wodna dostarcza pokarmu skrzydlatym wędrowcom.
W trakcie wycieczki przemierzyliśmy trzy ścieżki edukacyjne oraz obejrzeliśmy znajdującą się w siedzibie dyrekcji parku ekspozycję prezentującą walory przyrodnicze
i kulturowe doliny Narwi. Przybliża ona życie zwierząt mieszkających w parku - przede wszystkim ptaków i ssaków, a także tradycyjne narzędzia stosowane dawniej do połowu ryb. Makieta przedstawiająca fragment doliny w okolicach Kurowa doskonale obrazuje wielokorytowość Narwi.
Pierwszym punktem wyprawy w teren były zajęcia na ścieżce dydaktycznej " Kładka wśród bagien - Kurowo". Ścieżka ma długość 1 km, z czego 600 m prowadzi drewnianą kładką z dwoma tarasami widokowymi. Przemierzając ścieżkę zatrzymywaliśmy się na przystankach: rzeka, trzcinowisko, turzycowisko, wilgotne łąki, zarośla wierzbowe i ols, gdzie otrzymywaliśmy solidną porcję wiedzy dotyczącą zbiorowisk roślinnych NPN i bytujących
w nich wielu gatunków zwierząt.
Wiele radości i niezapomnianych wrażeń dostarczyła nam kolejna 1,5 kilometrowa ścieżka edukacyjna prowadząca w poprzek doliny Narwi ze Śliwna do Waniewa. Atrakcją tej ścieżki, oprócz niepowtarzalnej przyrody, są cztery ręczne promy, dzięki którym można przeprawiać się na drugi brzeg rzeki. Na trasie ścieżki znajdują się też dwie wieże obserwacyjne, z których mogliśmy podziwiać panoramę doliny. Przy ścieżce znajduje się pięć tablic edukacyjnych, dzięki którym można zapoznać się z najważniejszymi walorami przyrodniczymi i kulturowymi tego obszaru. "Kładka Waniewo - Śliwno" położona jest na niedostępnych terenach bagiennych i pozwala na dotarcie do serca parku bez konieczności korzystania z łodzi lub kajaka.
Kolejna ścieżka dydaktyczna, z którą mieliśmy okazję się zapoznać, zatytułowana jest "Park przydworski Kurowo". Znajduje się ona wokół XIX - wiecznego zabytkowego dworu, który jest obecnie siedzibą dyrekcji parku. Można na niej zobaczyć gatunki różnych roślin oraz zapoznać się z informacjami zamieszczonymi na ośmiu tablicach edukacyjnych
o następującej tematyce: historia dworu w Kurowie, zwiastuny wiosny, gniazdo wędrowca (bocian biały), życie pszczół, tradycyjny sad owocowy, drzewa i krzewy, skrzydlaci mieszkańcy parku, klejnoty Narwiańskiego Parku Narodowego.
W trakcie wycieczki nie zabrakło czasu na wspólne ognisko i pieczenie kiełbasek.
Mimo końca października dopisała nam pogoda, dzięki czemu mogliśmy podziwiać piękny Narwiański Park Narodowy w jesiennej odsłonie.